Makro tarih; devletler, savaşlar ve büyük adamların oyun sahasıdır. Aşağıdan tarihçiler ise aynı devlet belgesiyle demokrat bir tarih yazılabileceğini iddia ediyorlar... AÇÖTOM olarak aynı arşivleri kullanıp tarih yazımının öznesini değiştirmenin yazılan dönemi anlatmaya yetmediğini düşünmekteyiz. Kaynakları demokratikleştirmeden tarih anlatısını demokratikleştirmenin mümkün olmadığını düşünüyoruz. Arşivleri oluşturan iktidarın gözetimi dışında, gündelik hayatın ıvır zıvır evrakı ile basit ve sıradan olanın tarih yazımını hedefliyoruz.

Gündelik yaşamın sıradan evrakı nasıl açığa çıkar?  İnsanlar vefat ettiğinde mobilyaları antikacılara, kitapları sahaflara gönderilir. Kişinin yaşamına eşlik eden özel evrakı (fotoğraflar, belgeler, mektuplar, günlükler vb.) ise sahip çıkanı olmadığında çöpe atılır. Biz, koleksiyonerlerin değer atfetmediği bu evraka sahip çıkarak bunları tarih yazımının malzemesi haline getiriyoruz.

Sıradan insanın yaşamı, onun hayatına eşlik eden belgelerle yazılabilir. Biz, efemerayı gündelik yaşamın ritmini yakalamamızı sağlayan kaynak malzeme olarak görüyoruz. Böylece erken Cumhuriyet döneminde kullanılan bir Osmanlı posta pulu, 1955 yılında bir milletvekilinin TBMM antetli kağıda Arap harfleriyle yazdığı bir mektup, 16 Eylül 1980’de düzenlenen bir düğüne gönderilen bir telgraf zamanın ruhunu yakalamamızda bize eşlik eder. AÇÖTOM olarak gündelik yaşamın ıvır zıvır malzemesi ile sıranda insanın tarih yazımına sizleri de davet ediyoruz. Çalışmalarımızı izleyici olarak takip edebilir, tarih yazımına kendi evrakınızla katkı sağlayabilir ve tarihin yeni açılan bu zengin sokağında bize eşlik edebilirsiniz.